اغوشتو به غیر من به روی هیچکی باز نکن
منو از این دلخوشیو ارامشم جدا نکن
من برای با تو بودن پر عشقو خواهشم
واسه بودن کنارت تو بگو به هر کجا پر میکشم
منو تو اغوشت بگیر اغوشتو مقدسه
بوسیدنت برای من تولده یک نفسه
چشمای مهربونه تو منو به اتیش میکشه
نوازشه دستای تو عادته ترکم نمیشه
فقط تو اغوشه خودم دغدغه هاتو جا بذار
بپای عشق من بمون هیچ کسو جای من نیار
مهر لباتو رو تن و لب کسی نزن
فقط به من بوسه بزن به روح و جسم و تن من
بايد تورو پيدا کنم شايد هنوز هم دير نيست
تو ساده دل کندي ولي تقدير بي تقصير نيست
با اينکه بي تاب مني بازم منو خط ميزني
بايد تورو پيدا کنم تو با خودت هم دشمني
کي با يه جمله مثل من ميتونه آرومت کنه
اون لحظه هاي آخر از رفتن پشيمونت کنه
دل گيرم از اين شهر سرد اين کوچه هاي بي عبور
وقتي به من فکر ميکني حس ميکنم از راه دور
آخر يه شب اين گريه ها سوي چشامو ميبره
عطرت داره از پيرهني که جا گذاشتي ميپره
بايد تو رو پيدا کنم هر روز تنها تر نشي
راضي به با من بودنت حتي از اين کمتر نشي
پيدات کنم حتي اگه پروازمو پرپر کني
محکم بگيرم دستتو احساسمو باور کني
پيدات کنم حتي اگه پروازمو پرپر کني
محکم بگيرم دستتو احساسمو باور کني
بايد تورو پيدا کنم شايد هنوز هم دير نيست
تو ساده دل کندي ولي تقدير بي تقصير نيست
بايد تو رو پيدا کنم هر روز تنها تر نشي
راضي به با من بودنت حتي از اين کمتر نشي
اولين كسي كه عاشقش ميشي دلتو ميشكونه و ميره . دومين كسي رو كه مياي دوست داشته باشي و از تجربه قبلي استفاده كني دلتو بدتر ميشكنه و ميزاره ميره . بعدش ديگه هيچ چيز واست مهم نيست و از اين به بعد ميشي اون آدمي كه هيچ وقت نبودي . ديگه دوست دارم واست رنگي نداره .. و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه تو دلشو ميشكوني كه انتقام خودتو ازش بگيري و اون ميره با يكي ديگه ...... اينطوريه كه دل همه آدما ميشکنه.......
مهرباني را در نگاه منتظر کودکي ديدم که آبنباتش را به دريا انداخت تا اب شيرين شود....
من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند آرام گل بگو گل بشنو هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست بر درش برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار مينويسم اي دوست خانه دوستي ما اينجاست تا كه سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست!!!
در پي کاهش جمعيت پسران نسبت به دختران: درخيابان: دختر:جـــــــــووون! جيگرتــــــــــــــــو! پسر: ايييييييييييش! گمشو! دختر: شماره بدم زنگ ميزني؟! پسر: واه واه ! مگه خودت برادر و پدر نداري! واسه چي مزاحم پسر مردم ميشي......
بی تو امشب باز يک گوشه نشستم در خيالم آمدم پيش تو و گفتم که خستم از همه چيز و همه کس به تو گفتم های های گريه کردم زار زار ناله کردم گفتم اينجا غصه دارم هيچکس را هم ندارم از همه چيز و همه کس من گسستم با همين دستهای بستم مثل اينکه کودک هستم از تو پرسيدم تو ميدانی که هستم؟ تو به من خنديدی و گفتی که باز هم در اين دنيای زيبا چشم بر خوبيها بستم.....
اي كه مي پرسي نشان عشق چيست ؛
عشق چيزي جز ظهور مهر نيست ....
عشق يعني مهر بي چون و چرا ؛
عشق يعني كوشش بي ادعا ....
عشق يعني مهر بي اما اگر ؛
عشق يعني رفتن با پاي سر .....
عشق يعني دل تپيدن بهر دوست ؛
عشق يعني جان من قربان اوست ....
عشق يعني خواندن از چشمان او ؛
حرفهاي دل بدون گفتگو .....
عشق يعني عاشق بي زحمتي ؛
عشق يعني بوسه بي شهوتي .....
عشق ، يار مهربان زندگي ؛
بادبان و نردبان زندگي .....
عشق يعني دشت گلكاري شده ؛
در كويري چشمه اي جاري شده .....
يك شقايق در ميان دشت خار ؛
باور امكان با يك گل بهار .....
در خزاني برگريز و زرد و سخت ؛
عشق تاب آخرين برگ درخ
از پشت پنجراهای بی کسی چشم انتظار جادرو نگاه میکنم
اخه اون فقط تویی که میتونه تو کوچه های شهر زیر بارون منو پیدا کنه
اخه اون فقط تویی که میتونه
نذار فصل غم انگیز جدایی منو رسوا کنه
اگه دیر شد اومدی ندیدمت یادت باشه دوست دارم
اگه مردم از غم نبودنت یادت باشه دوست دارم
از پشت پنجره های دلتنگی تو را صدا میکنم ولی انگار صدام خیلی ضعیفه حتی خودم هم صدامو نمیشنوم انگار یک تیکه سنگ نه یه بغض بزرگ جلوی صدامو گرفته تا نزاره صدام حتی به خودم برسه نمیدونم چرا هر چی فکر میکنم یادم نمیاد که چرا نمیتونم فریادمو به همه برسونم.
یاد تنهاییم که میوفتم بیشتر بغض تنهایی منو میگیره با خودم کلنجار میرم میدونم که نمیتونم از این تنهایی رها بشم.
دکتر شریعتی میگه:"اگر تنها ترین تنها شوم باز هم خدا هست" همیشه به همه این جمله دکتر شریعتی میگم ولی نمیدونم خودم این جمله رو نتونستم به خودم بگم
به امید دیدار مجدد
فرشتگان روزي از خدا پرسيدند : بار خدايا تو كه بشر را اينقدر دوست داري غم را ديگر چرا آفريدي؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفريدم چون اين مخلوق من كه خوب مي شناسمش تا غمگين نباشد به ياد خالق نمي افتد
يكي داشت ويكي نداشت
اوني كه داشت توبودي واوني كه تورونداشت من
يكي خواست ويكي نخواست
اوني كه خواست توبودي واونيكه بي توبودن رونخواست من
يكي آوردويكي مياورد
اوني كه آوردتوبودي واونيكه به جزتوبه هيچ كسي ايمان نيورد من
يكي موندويكي نموند
اوني كه موندتوبودي واوني كه بدون تونمي تونست بمونه من
يكي رفت ويكينرفت
اوني كه رفت توبودي واوني كه به خاطرتوتوقلب هيچكي نرفت من

خدا مي داند که چقدر سخت تلاش کرده اي وقتي سخت گريسته اي و قلبت مملو از دردست خدااشک هايت را شمرده است وقتي احساس مي کني که زندگيت ساکن است و زمان در گذر است خدا انتظارت رامي کشد وقتي هيچ اتفاقي نمي افتد و تو گيج و نا اميدي خدابرايت جوابي دارد اگر نا گاه ديدگاه روشني را در مقابلت آشکار سازد و اگر بارقه ي اميد در دلت جرقه زد خدا در گوشت نجوا کرده است وقتي اوضاع رو به راه مي شود و تو چيزي براي شکر کردن داري خدا تو را بخشيده است وقتي اتفاقات شيرين و دلچسبي رخ داده است و سرلسر وجودت لبريز از شادي گشته است خدا به تو لبخند زده است به ياد داشته باش هر جا که هستي و با هر احساسي خدا مي داند